Ο Διαδικτυακος τοπος της Καββαδιοπληκτης

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Νίκος Καββαδίας είναι ένας από τους πιο τραγουδισμένους ποιητές…. Καλό θα ήταν να αναφέρουμε κάποιους από αυτούς που τον μελοποίησαν και τον τραγούδησαν…

1. Θάνος Μικρούτσικος

2. Μαρίζα Κωχ

3. Βασίλης Λέκκας

4. Βασίλης Παπακωνσταντίνου 

και

5. Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας

6. Γιώργος Νταλάρας

7. Αιμιλία Σαρρή

8. Apurimac - Daniel Armando

9. Κώστας Καραλης

10. Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

11. Χρήστος Θηβαίος

12. Γιάννης Κότσιρας

13. Γιάννης Κούτρας

13. Διονύσης Τσακνής

14. Ρίτα Αντωνοπούλου

15. Χάρις Αλεξίου

16. Ξέμπαρκοι

17. Δήμητρα Γαλάνη

18. Αρλέτα

19. Δημήτρης Ζερβουδάκης

20. Μάριος Φραγκούλης

21. Φίλιππος Νικολάου

22. Βαγγέλης Κονιτόπουλος (είχα ακούσει ότι επρόκειτο να κυκλοφορήσει ένα τραγούδι σε ποίηση Νίκου Καββαδία αλλά δυστυχώς δεν το’χω επιβεβαιώσει ακόμα…)

23. Γιάννης Σπανός

24.Αλκηστις Πρωτοψάλτη

25. Νένα Βενετσάνου

και ευτυχώς ο κατάλογος δε τελειώνει εδώ!….

και

…στα γαλλικά

στα αγγλικά

…στα ελληνικά

… με μια φυσαρμόνικα…

Δε πιστεύω να υπάρχει αμφιβολία για το ποιά είναι η καλύτερη εκτέλεση, έτσι;;;

Μετάφραση από το “Spanish Train” του Chris de Burgh

Υπάρχει ένα τρένο που ταξιδεύει ανάμεσα στο Γκουαδαλκιβίρ και στην παλιά Σεβίλλη, όταν πέφτει η νύχτα, η σφυρίχτρα σφυρίζει και ο κόσμος ακούει: ”Τρέχει ακόμα…!”

Τότε βάζουν τα παιδιά για ύπνο, κλειδώνουν τις πόρτες και ανεβαίνουν πάνω γιατί λέγεται ότι οι ψυχές των νεκρών γεμίζουν το τρένο σε 10 χιλιόμετρα βάθος

Ένας σταθμάρχης ψυχοραγεί, με τους δικούς του στο πλευρό του, η οικογένειά του κλαίει και προσεύχεται πριν πεθάνει…

Μα πάνω απ’ το κρεβάτι, κάποιος περιμένει να πεθάνει… Είναι ο διάβολος με μια λάμψη στο μάτι

Ο Θεός δεν είναι τριγύρω, κοίτα τι βρήκα!!! Αυτός εδώ είναι δικός μου! Τότε μόλις εμφανίζεται ο θεός, πίσω από μια εκτυφλωτική λάμψη φωτός

και φωνάζει στο διάβολο “Εξαφανίσου στην ατέλειωτη νύχτα!”

Τότε ο διάβολος γέλασε και είπε ”Μπορεί να έχω αμαρτήσει αλλά δεν υπάρχει λόγος να με φοβερίζεις Τον έπιασα πρώτος γι’ αυτό δεν μπορείς να κάνεις τίποτα… ”Πάει κάτω!”

αλλά… νομίζω, θα σου δώσω άλλη μια ευκαιρία, είπε ο Διάβολος γελώντας

γι’ αυτό πέτα την ηλίθια λόγχη σου, στ’ αλήθεια, δε σου παει

Τζόκερ είναι τ’ όνομα και πόκα το παιχνίδι, θα παίξουμε σ’ αυτό το κρεβάτι και μετά θα ποντάρουμε για το μεγαλύτερο στοίχημα: τις ψυχές των νεκρών!

και λεω ”πρόσεξε, Θεέ μου, θα σε κερδίσει! ο ήλιος πέφτει και η νύχτα προβάλλει,        το τρενο είναι νεκρό από ώρα, πολλές ψυχές είναι στη σειρά, Θεέ μου, θα κερδίσει!”

Ο Σταθμάρχης, μοίρασε τα χαρτιά - πέντε στον καθένα - για το Θεό όμως προσευχόταν για το τρένο που έπρεπε να οδηγήσει!

Ο Διάβολος είχε τρεις άσσους κι έναν παπά, κι ο Θεός πήγαινε για κέντα, είχε νταμα βαλέ, εννιά, δέκα σπαθί κι ήθελε μόνο το οχτώ! Τότε ο Θεός πήρε ένα ακόμα χαρτί αλλά πέταξε το οχτώ καρό, και ο διάβολος είπε στον υιό του Θεού ”Πιστεύω ότι έχεις κέντα!”

Δώσε μου ακόμα ένα φύλλο, γιατί ήρθε η ώρα να δούμε ποιός είναι ο άρχοντας εδώ αλλά καθώς μίλησε κάτω απ’ το μανίκι του γλύστρισε ένας ακόμα άσσος!

Δέκα χιλιάδες ψυχές ήταν η αρχική προσφορά κι έγινε γρήγορα πενηνταεννιά αλλά ο Θεός δεν είδε, τι είχε κάνει ο διάβολος και είπε: αυτό μου κάνει!

Θα ανεβάσω την προσφορά στις εκατόν πέντε και θα βάλω ένα τέλος στις αμαρτίες σου

αλλά ο διάβολος έβγαλε μια τεράστια κραυγή “τα χαρτιά μου κερδίζουν!”

και λεω ” Θεέ μου, Θεέ μου τον άφησες να κερδίσει!

ο ήλιος πέφτει και η νύχτα προβάλλει,

το τρενο είναι νεκρό από ώρα, πολλές ψυχές είναι στη σειρά,

Θεέ μου, μην τον αφήσεις να κερδίσει!

Τώρα το τρένο πάει ακόμα από το Γκουαδαλκιβιρ στην παλιά Σεβίλλη κι όταν πέσει η νύχτα πάλι ακούγεται η σφυρίχτρα και ο κόσμος φοβάται πως “Τρέχει ακόμα”.

Και κάπου μακριά σε κάποιο απόμερο μέρος ο Θεός και ο διάβολος παίζουν σκάκι, Ο διάβολος ακόμα κλέβει και κερδίζει πολλές ψυχές, κι όσο για το Θεό, κάνει απλά ό,τι μπορεί!

Και λέω: Θεέ μου, Θεέ μου, πρέπει να κερδίσεις

Ο ήλιος πέφτει και η νύχτα προβάλλει

Το τρένο είναι ακόμα στην ώρα του, η  ψυχή μου κινδυνεύει!

Ω, Θεέ μου πρέπει να κερδίσεις!!!

Κοίτα να δεις τώρα! Που’να τό’ ξερα ότι μετά από τόσα χρόνια θα είμαι ακόμα εδώ!…. Για να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως!….Όλα ξεκίνησαν κάπου στο 1985… καθώς ξεφύλλιζα τους δίσκους μιας θειας, (…ποτέ της δε με χώνεψε!…)… το μάτι μου έπεσε σ’ ένα σγουρό παληκάρι … ηλικία δεν μπορούσα να προσδιορίσω… Βάζω το δίσκο στο πικ-απ… (ναι, ναι! δεν είχε σιντι τότε και δε θέλω κανέναν υπαινιγμό για την ηλικία μου! και τώρα και πάντα 15 θα είμαι!) Πάρε με πάρε με μέσα σου να κρυφτώ… η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου…. ούτε καν ήξερα ποιός ήταν ο Μιλάνος και τι στο καλό την ήθελε τη σκάλα… κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα!… ποιος θα μου τό’λεγε ότι θα’χω την τύχη να βρίσκομαι σε πολλές “επίσημες πρεμιέρες” του Βασίλη!Μα σ’ αγαπώ κι αυτό νομίζω είναι κάτι:Από αγάπη άλλο τίποτα…Σαν άρχισα ν’ ακούω Βασίλη λες και δεν υπήρχε άλλος τραγουδιστής στην Ελληνική σκηνή! Κλάμα να δουν τα μάτια σου με κάθε ακύρωση συναυλίας λόγω βροχής! Τριήμερο εθνικό πένθος! Τώρα άρχισα και το διασκεδάζω λιγάκι… Πάλι βρέχει…Βρέξε Θεέ μου… αρκεί να σταματήσεις έστω κι ένα λεπτό πριν τη συναυλία και τέτοια… άμα δηλαδή ο καλός Θεούλης ακούει Βασίλη εγώ να τον σταματήσω;…. Ευλογημένη συνήθεια!…. ΄Ασε το Χαρδαβέλλα να λέει!Τα χρόνια κύλησαν νερό και κει κάπου στα 15 έρχεται στη ζωή μου ο Νίκος…! Γιόρταζε, που λέτε η Θεσσαλονίκη, στις 26 Οκτωβρίου την απελευθέρωσή της και τι καλύτερο από τη Θεσσαλονίκη τραγουδισμένη από τα χείλη του Βασίλη στο ραδιόφωνο!… Τηλεφωνώ, που λέτε στον ομώνυμο ραδιοφωνικό σταθμό της πολης και ζητάω τη Θεσσαλονίκη! Ο παραγωγός λες κι έπιασε λαυράκι!… Κι εσύ Καββαδιόπληκτη; μου λέει… χμ…ναι! Χατίρι δε χαλάω σε κανένα! …. Δεν πέρασε μια μέρα το ραδιόφωνο στη σειρά… Μαχαίρι, ένας Νέγρος Θερμαστής από το Τζιμπουτί, Ιδανικός κι ανάξιος εραστής…Θερμαστής ο μπαμπάς… ξηράς, αλλά λίγη σημασία έχει! Θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία… Βοηθός λογιστού σπούδαζα τότε… δεν ήθελε και πολύ να ταυτιστώ!Πανελλαδικές εξετάσεις 1997:Τεχνικό Λύκειο κάπου στη Θεσσαλονίκη… 400 μόρια η βάση εννιακόσια σαραντακάτι εγώ…. πέρασα Βιβλιοθηκονομία! Τώρα αυτό το κάτι μας ένωνε επικίνδυνα!…. Βάρδια, Μαραμπού, Πούσι, Τραβέρσο… υπέροχη βιβλιογραφία για αρχή! Καταλογογραφήστε ένα βιβλίο της αρεσκείας σας: Γλωσσάρι στο έργο του Νίκου Καββαδία εγώ… Εξάμηνο γ’: Μάθημα Ελληνικής λογοτεχνίας… Κυρία, πριν έρθω εδώ κάποιος μου μίλησε για τον Κόλλια και τα ταξίδια του! Μήπως τον είδατε να περνάει από το Τεχνολογικό μας ίδρυμα;…. Εγώ τον είδα μου λεει… ο υπουργός όμως τον έβγαλε απ’ την ύλη…. ! Για σκέψου…Χειμερινό εξάμηνο αριθμός 7: Ιστορία Ελληνικού Πολιτισμού… θέμα εργασίας ελεύθερο! Ας πρόσεχες κύριε καθηγητά!… Βόλεψε η ημερομηνία, 6 του Δεκέμβρη ήτανε, το θυμάμαι καλά! Προστάτης των ναυτικών ο Άι-Νικόλας, ναυτικός κι ο Καββαδίας…ονειρεμένη η εργασία! Νά’ναι καλά κι η κυρα-Πελαγία με τα ταξίδια της, είχα βγάλει και κάτι φωτογραφίες από το Φισκάρδοκι από το Αργοστόλι ονειρεμένες!!! ΄ Αριστα δε θυμάμαι να ξαναπήρα σε εργασία!…. ΄ Αμα σε θέλει η τύχη που λένε…!Ακόμα δεν είχα τελειώσει καλά καλά τη σχολή και νά’σου να δίνω εξετάσεις για μια βιβλιοθήκη που ζητούσε λεει απόφοιτους Λυκείου… Ποιός έγραψε το mal du depart; Ο Καββαδίας!… Τι βιβλία θα παίρνατε σ’ ένα ταξίδι; τα πάντα του Καββαδία! Ευτυχώς θυμόμουν κι άλλους… όπου κι αν πάω η Ελλάδα με πληγώνει! Αν σας ρωτήσουν μην πείτε ο Ελύτης Χάσατε! Το’πε ο Σεφέρης που ήταν και διπλωμάτης!Εκείνη τη χρονιά πάντως πρέπει να ήταν που το Δίφωνο έδινε ένα cd με παραμύθια, γιατί θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι είχα γράψει και το παιδί με το ψαράκι! (όχι που δε θα κολλούσε ο Βασίλης στην κουβέντα…σας παρακαλώ δηλαδή! Παρατηθέ με να μεγαλώθω κι έρχεθαι θε οκτώ μέρεθ ακριβώθ και με κθαναπιάνειθ! ακριβώθ έτσι το έγραψα!!!) Έχουν περάσει τόσα χρόνια και ακόμα δεν μου’χει φύγει η απορία… τελικά εκείνη η αρχαιολόγος που πήρανε δουλεύει ακόμα; ποιό παραμύθι έγραψε; ήξερε κι αυτή τον Καββαδία η τζάμπα μου’φαγε ολόκληρη θέση;;; Πάντως για καλό και για κακό έπαψα να διαβάζω Καρυωτάκη, γιατί να μου το θυμηθείτε αυτός πρέπει να μου την έκανε τη ζημιά! Κι όλα κυλούσαν τόσο υπέροχα! Τί το’θελα;;;Την κορφή του Ψηλορείτη με παράπονο θωρώκαι με δάκρυα την Κρήτη φεύγω κι αποχαιρετώ10 Φλεβάρη ήταν όταν ξεκίνησα με μια φίλη για ταξίδι Θεσσαλονίκη - Κρήτη, 20 ώρες με το καράβι κι όλα τα μελοποιημένα ποίηματα του Καββαδία στο κασετοφωνάκι…Σημειώστε ότι η θάλασσα ήταν φουρτουνιασμένη αλλά λίγο μ’ ένοιαζε γιατί ένιωθα σα να βρίσκομαι κάπου ανάμεσα στο Bay of Bisky και στη Μαρσίλια10 Φλεβάρη του 2005, 30 χρόνια ακριβώς από το θάνατο του Νίκου Καββαδία, Κρητικιά ούσα, έγραψα αυτήν εδώ τη μαντινάδα:΄Αμα πεθάνω προς Θεού μη κάνετε κηδεία!Χαρείτε γιατ’ εγνώρισα το Νίκο Καββαδία!Έχουν περάσει χρόνοι δέκα, κι εγώ απόμεινα παιδί!Κάπου εδώ η ιστορία μου τελειώνει… η μέρα είναι 17 του Σεπτέμβρη και το μόνο που θέλω να κρατήσετε για μένα είναι ότι με λένε Σοφία και είμαι καλά!Ευχαριστώ το φίλο Θωμά που ‘μου έδωσε την ευκαιρία να τα βγάλω όλα από μέσα μου!Ευχαριστώ το φίλο Οδυσσέα γιατί αν δεν ήταν το Κράτα λίγο ακόμα στις 8 Γενάρη 2004 εγώ δε θα έβγαζα τίποτα κι ίσως να μη μαθαίνατε ποτέ ότι υπάρχω!