Μητρική μου γλώσσα, νότες και μουσικές,
αντιπροσωπεύω του λαού τις φωνές,
του λαού την οργή που ‘ναι να ξεσπάσει,
την υπομονή του έτοιμη να σπάσει.
Τραγουδώ τ’ άδικο επαναστατικά,
σας δίνω κουράγιο με λόγια δυνατά,
μέχρι του έρωτα, σας ξύνω τις πληγές,
μιλώ για αγάπη, περασμένες βροχές.
Το κέφι σου εγώ ψηλά το συντηρώ,
στη λύπη σου είμαι ένα χάπι χρυσό
και στη μοναξιά σου παρέα σου κρατώ,
να σε ψυχαγωγώ όρκο δίνω γερό.
Θητεία μιας ζωής, σε ταξίδια ψυχής,
μια συγκεκριμένης και σταθερής φωνής,
τη διάθεσή σου τη στέλνω στο Θεό,
ν’ ανεβάζω θέλω το κάθε ηθικό.
Το κλάμα σου κάνω λιγότερη ροή
και την ησυχία κάνω ξανά οργή,
τους δρόμους σου δίνω ελεύθερης ζωής,
πάντα θα τραγουδώ στο λόγο της τιμής.
Αδρεναλίνη να ανεβάζω ψηλά,
το κάθε σας εγώ το κάνω και πετά,
πάντα θα τραγουδώ πενθώ ή γιορτάζω,
εγώ τραγουδιστής τραγούδια σου τάζω.