Το μηδέν - Ένα καράβι - Αρμίδα

Το μηδέν θα κάνω κύκλο
κι εκεί μέσα θα χορεύω
κι ας μην ξέρω, που πηγαίνω
κι ας μην ξέρω, τι γυρεύω.

Τη ζωή μου μηδενίζω,
πάει να πει, πως ξαναρχίζω.
Τη ζωή μου μηδενίζω,
πίσω δεν ξαναγυρίζω.

Βάλαμε φωτιά στα φρένα
και μας έμεινε το γκάζι,
με ταχύτητες μεγάλες
μοναχά η γη αλλάζει.

Έτσι μόνο η γη αλλάζει
με ταχύτητες μεγάλες,
βάλαμε φωτιά στα φρένα
και μας έμεινε το γκάζι.

Στάχτες γίνανε τα πάντα,
κάηκε το παρελθόν μου,
όλη μου η περιουσία
στην καρδιά και στο μυαλό μου.

Τη ζωή μου μηδενίζω,
πάει να πει, πως ξαναρχίζω.
Τη ζωή μου μηδενίζω,
πίσω δεν ξαναγυρίζω.

Βάλαμε φωτιά στα φρένα
και μας έμεινε το γκάζι,
με ταχύτητες μεγάλες
μοναχά η γη αλλάζει.

Έτσι μόνο η γη αλλάζει
με ταχύτητες μεγάλες,
βάλαμε φωτιά στα φρένα
και μας έμεινε το γκάζι.

Μουσική: Αλέξανδρος Δήμας
Στίχοι: Αλέξανδρος Δήμας

Ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο
με κάτι ναύτες τρελλούς πειρατές,
σηκώνει άγκυρα αγριοχάραμα,
υπάρχουν θέσεις, αν θέλεις κενές.

Όταν βραδυάζει, που λες στο κατάστρωμα
χίλια φωτάκια θ' ανάβουν μικρά,
στη συντροφιά μας θα έρχεται ο άνεμος,
να μας σφυρίζει τραγούδια παλιά.

Άντε να λύσουμε
και ξεκινήσουμε
και τους βαρέθηκα, δεν τους μπορώ.
Να ξενυχτήσουμε
και να μεθύσουμε,
να τους ξεχάσουμε όλους εδώ.

Ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο
λύνει τους κάβους κι ανοίγει πανιά,
αφήνει πίσω στραβά και παράλογα,
σηκώνει άγκυρα για μακριά.

Θα ξημερώνουμε πάνω στη θάλασσα,
θα βγαίνει ο ήλιος να κάνει βουτιές,
ο παπαγάλος θα λέει, τους ξεφύγαμε
κι εμείς θα ψάχνουμε γι' άλλες στεριές.

Άντε να λύσουμε
και ξεκινήσουμε
και τους βαρέθηκα, δεν τους μπορώ.
Να ξενυχτήσουμε
και να μεθύσουμε,
να τους ξεχάσουμε όλους εδώ.

Ένα καράβι παλιό σαπιοκάραβο
με κάτι ναύτες τρελλούς πειρατές,
σηκώνει άγκυρα αγριοχάραμα,
υπάρχουν θέσεις, αν θέλεις κενές.

Άντε να λύσουμε
και ξεκινήσουμε
και τους βαρέθηκα, δεν τους μπορώ.
Να ξενυχτήσουμε
και να μεθύσουμε,
να τους ξεχάσουμε όλους εδώ.