Κι αν τα μάτια σου

Κι αν τα μάτια σου δεν κλαίνε,
έχουν τρόπο και μου λένε,
για τον πόνο που πονούν.

Μ' ένα βλέμμα λυπημένο,
πρωινό συννεφιασμένο,
για την άνοιξη ρωτούν.

Με κοιτάζουν, με ρωτούνε κι απορούνε,
αχ τα μάτια σου,
για τα όνειρα που κάνουν με ρωτούνε,
αχ τα μάτια σου.

Μάτια παραπονεμένα,
μάτια που είσαστε για μένα,
θάλασσες υπομονής.

Με κλωστούλες ασημένιες,
πλέκω τις δικές σας ένιες,
σε τραγούδια της ζωής.

Με κοιτάζουν, μου μιλούνε κι απορούνε,
αχ τα μάτια σου,
για τα όνειρα που κάνουν με ρωτούνε,
αχ τα μάτια σου.

Κι αν τα μάτια σου δεν κλαίνε,
έχουν τρόπο να μου λένε,
για τον πόνο που πονούν.