Απόγευμα της Κυριακής

Απόγευμα της Κυριακής,
στη δύση σε κοιτάζω που ανατέλλεις,
ποτέ μου δεν κατάλαβα, τι θέλεις,
απόγευμα της Κυριακής.
Ο ήλιος το νερό το κάνει αίμα,
ανάγκη έχω το δικό σου βλέμμα,
απόγευμα της Κυριακής.

Καθρέφτες στο δωμάτιο παντού
κι η θλίψη κάνει πρόβα τα φορέματα,
η αλήθεια λέει τα δικά της ψέματα,
φοράω με μανία τη μανία του τρελλού.
Μου λείπεις και φοβάμαι τ' απογεύματα
της Κυριακής.

Απόγευμα της Κυριακής,
καφέδες, μουσική, μελαγχολία,
το σώμα σου χαμένη παραλία,
απόγευμα της Κυριακής.
Ποιον έρωτα θα πας να συναντήσεις,
στη θάλασσα ζητάω απαντήσεις,
απόγευμα της Κυριακής.

Καθρέφτες στο δωμάτιο παντού
κι η θλίψη κάνει πρόβα τα φορέματα,
η αλήθεια λέει τα δικά της ψέματα,
φοράω με μανία τη μανία του τρελλού.
Μου λείπεις και φοβάμαι τ' απογεύματα
της Κυριακής.