Καίω το όνομά μου

Να 'σαι μόνος στις τρεις το πρωί
κι ο πλανήτης καπνός στις ειδήσεις,
να ζητάς ν' αγοράσεις βροχή,
για φωτιές που ποτέ δε θα σβήσεις.

Να 'σαι μόνος στις τρεις το πρωί
στην οδό πουθενά και καθόλοι,
να σου λένε, πως βρήκαν νεκρή
τη ζωή σου κοντά στην Αιόλου.

Νύχτα που σκοτώνει,
νύχτα που καρφώνει,
νύχτα και οι νόμοι βγάζουν τα σκυλιά.
Καίω τ' όνομά μου
και τα σύνορά μου,
όλα να καούνε σαν βεγγαλικά.
Που είσαι;

Να 'σαι μόνος στις τρεις το πρωί,
στα σκοτάδια να ρίχνεις τα δίχτυα,
το φεγγάρι κρυφά να κοιτάς,
στους καθρέφτες να λες καληνύχτα.

Τους κοιτώ και δε βγάζουν μιλιά
προτομές των σοφών δολοφόνων,
να κρατούν συνεχώς αγκαλιά
ένα ψέμα πολλών μεγατόνων.

Νύχτα που σκοτώνει,
νύχτα που καρφώνει,
νύχτα και οι νόμοι βγάζουν τα σκυλιά.
Καίω τ' όνομά μου
και τα σύνορά μου,
όλα να καούνε σαν βεγγαλικά.
Που είσαι;