Φταις

Των χεριών σου ακούω τις λέξεις,
λες κι είναι βροχές,
όπως θέλεις, μπορείς να με παίξεις,
δεν έχω αντοχές.

Με φιλάς, μου γελάς στα σκοτάδια
και φεύγεις νωρίς,
τα φιλιά στο κορμί μου, σημάδια
δεν είδε κανείς.

Φταις.

Στο λαιμό μου οι φλέβες χορεύουν
τρελλές μουσικές,
οι βραδιές με φωτιές συνορεύουν,
στις φλόγες με καις.

Με τις ώρες που έχουν πετάξει,
αλλάζω εποχές,
των ματιών σου το μαύρο μετάξι
τυλίγει το χθες.

Φταις.

Αγάπα με λίγο, πολύ δεν αντέχω,
το στόμα σου μέλι, τα χείλη μυο βρέχω. Φταις.
Αγάπη με λίγο, πολύ δεν αντέχω,
σηκώνα τα χέρια κι επάνω σου πέφτω. Φταις.

Οι κουβέντες ξυράφια απάνω μου
πέφτουν γυμνές,
κάθε βράδυ στα μπαρ μεθυσμένες
αλήθειες μου λες.

Τα ποτά ποταμός Ιορδάνης
κι εγώ ναυαγός,
το κορμί σου με παίρνει, με πάει
στο πέλαγος.

Φταις.

Κολασμένοι θεοί μου ζητούν,
να τους πω προσευχές,
σου φωνάζω βοήθεια,
μα έχεις τις πόρτες κλειστές.

Των χεριών σου ακούω τις λέξεις,
λες κι είναι βροχές,
όπως θέλεις, μπορείς να με παίξεις,
δεν έχω αντοχές.

Φταις.

Αγάπα με λίγο, πολύ δεν αντέχω,
το στόμα σου μέλι, τα χείλη μυο βρέχω. Φταις.
Αγάπη με λίγο, πολύ δεν αντέχω,
σηκώνα τα χέρια κι επάνω σου πέφτω. Φταις.