Θα φύγεις μοναχή

Η νύχτα θολή κι η κουβέντα παγώνει,
τα μάγουλά σου φλογισμένα από σταγόνες του νερού.
Τα φώτα μισοπεθαμένα κι εσύ με το φουστάνι του χορού
και προσπαθείς, να κρατηθείς από τα περασμένα.

Τα χέρια σου είναι παγωμένα,
κοντά μου δε θα ζεσταθείς.

Η νύχτα θολή και το κραγιόν σου λιωμένο,
το μάτι σου τρομαγμένο να μου γελάσεις προσπαθείς.
Το χέρι σου πάνω μου ξένο, το στόμα σου πάνω μου ξένο,
εγώ να ξέρω τι πια δεν περιμένεις κι εσύ να ξέρεις ότι χρόνια δε σε θέλω.