Πρέβεζα

Θάνατος είν' οι κάργιες που χτυπιούνται
στους μαύρους τοίχος και στα κεραμίδια.
Θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται,
καθώς να καθαρίζανε κρεμμύδια.

Πάσης φρουρά εξηκονταρχία Πρεβέζης,
την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα,
επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης,
πρώτη κατάθεσις δραχμαί 30.

Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι,
με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους.
Ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα κι ακόμη
ο ήλιος, θάνατος μες στους θανάτους.

Πάσης φρουρά εξηκονταρχία Πρεβέζης,
την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα,
επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης,
πρώτη κατάθεσις δραχμαί 30.

Θάνατος κι ο αστυνόμος που διπλώνει,
για να ζυγίσει μια ελλειπή μερίδα.
Θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι
κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.

Πάσης φρουρά εξηκονταρχία Πρεβέζης,
την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα,
επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης,
πρώτη κατάθεσις δραχμαί 30.

Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
υπάρχω λες κι ύστερα δεν υπάρχεις,
φτάνει το πλοίο, υψωμένη η σημαία,
ίσως έρχεται ο κύριος νομάρχης.