Όλα τα πράγματά μου

Όλα τα πράγματά μου έμειναν όπως
να 'χω πεθάνει πριν από καιρούς.
Σκόνη στη σκόνη εγέμισεν ο τόπος
και γράφω με το δάχτυλο σταυρούς.

Ήταν ευτυχισμένη τότε η ώρα,
ήταν ένα δείλι ζωγραφιστό,
έχω πεθάνει τόσα χρόνια τώρα
κι έμεινε το παράθυρο κλειστό.

Όλα τα πράγματά μου αναθυμούνται
μιαν ώρα που περάσαμε μαζί.
Σ' εκείνη τα βιβλία μου λησμονιούνται,
σ' εκείνη το ρολόι ακόμα ζει.

Ήταν ευτυχισμένη τότε η ώρα,
ήταν ένα δείλι ζωγραφιστό,
έχω πεθάνει τόσα χρόνια τώρα
κι έμεινε το παράθυρο κλειστό.

Δεν ξέρω δω ποιος είναι τώρα ο τόπος,
δεν ξέρω ποιος χαράζει τους σταυρούς
κι όλα τα πράγματά μου έμειναν όπως
να 'χω πεθάνει πριν από καιρούς.

Κανένας, ούτε ο ήλιος πια δεν μπαίνει,
το ερημικό μου σπίτι αντιβοεί.
Στην ώρα εκείνη ακόμα που σημαίνει,
αυτή μονάχα βράδυ και πρωί.