Λεγεωνάριος

Ναι θα πάρουμε έναν κλήρο, χωραφάκι γόνιμο,
μια Γαλάτισσα για σκλάβα και συσίτιο μόνιμο.
Που με πάν οι σκονισμένες μου μπότες,
στο Βυθίσιο της ζωής τον καρόδρομο.
Πόσες μάχες δίνατε χωρίς εμένα,
ποια αψίδα δεν περίμενε να 'ρθω.

Λεγεωνάριος χρόνια και χρόνια,
μόνος κι ασήμαντος παλιοσειρά,
θεριά, Γαλάτες με λιώσαν στη φάπα,
καταταχτείτε, μας λέγαν παλιά.

Και θα πάρετε (πάρουμε) ένα κλήρο, χωραφάκι γόνιμο,
μια Γαλάτισσα για σκλάβα και συσίτιο μόνιμο.

Από το φόρα-φόρα αυτό το κράνος,
τα μαλλάκια μου σκορπίσανε στη γη,
οι πατάτες μπλουμ και τα φασόλια βάρκες,
ξεφτίλα Καίσαρα, να σ' είχα μια στιγμή.

Και θα πάρουμε ένα κλήρο, χωραφάκι γόνιμο,
μια Γαλάτισσα για σκλάβα και συσίτιο μόνιμο.

Λεγεωνάριος χρόνια και χρόνια,
είπα άη σηχτήρ, τα μούντζωσα πια,
απ' τις γιορτές, τα μνημεία ηρώων,
πέφτει θυμίαμα, μα δε με ακουμπά.

Τα μπλα-μπλα για Panx Romana, mare nostrum κλπ,
βρήκα μέρος και τα γράφω σφόδρα καλλιτεχνικά.

Τώρα αξύριστος κλωτσάω τενεκέδια,
σε κουφάλες δέντρων αναπαύομαι
κι όσο για τη δόξα που 'λεγα να πάρω,
δε βαριέσαι αδερφέ, δε βιάζομαι.

Τα μπλα-μπλα για Panx Romana, mare nostrum κλπ,
βρήκα μέρος και τα γράφω σφόδρα καλλιτεχνικά.