Φυσάει

Το έθνος μας απειλείται υπέρ βωμών κι εστιών.
Μα πρέπει να συντομεύουμε εξοχότατε,
εξοχότατε μας περιμένουν για το τσάι,
ένθα ουκ εστί πόνος ου λύπη.

Ένας ζητιάνος ξύνει τα χαμνά του,
ο άγνωστος στρατιώτης κρυώνει στο χιονόνερο,
ο Υπουργός χειρονομεί,
μια γριά σταυροκοπιέται,
Κύριε των δυνάμεων, των δυτικών βέβαια δυνάμεων.

Σκασμός! Σκασμός λοιπόν μιλάει ο Υπουργός.
Τα γάντια χειροκροτούν,
οι φαντάροι παρουσιάζουν όπλα,
οι τράπεζες χωνεύουν τη λεία τους,
δυο αστυνόμοι τρέχουν.

Ποιος είναι;
Τίποτα, τίποτα.
Ποιος είναι;
Ένας άνεργος, λιποθύμησε, τίποτα. 
Μπορεί και να πέθανε, τίποτα.

Σκασμός! Σκασμός λοιπόν μιλάει ο Υπουργός,
πρέπει να εξοπλισθόμεν,
να διαφυλλάξομεν την ασφάλεια του έθνους,
μακάριοι οι πεινώντες και οι διψώντες.
Ω... σόρυ, με συγχωρείτε η ελευθερία της πατρίδος
ήθελα να πω.

S.O.S. S.O.S. ...

Φυσάει, φυσάει απόψε, φυσάει,
απόψε φυσάει,
τρέχουν οι δρόμοι λαχανιασμένοι φυσάει,
κάτω από τις γέφυρες φυσάει,
μες στις κιθάρες φυσάει.

Φυσάει, φυσάει απόψε φυσάει,
μες στις κιθάρες φυσάει.

Δώσ' μου το χέρι σου φυσάει,
δώσ' μου το χέρι σου.