Είσαι παιδί ωραίο

Είσαι παιδί ωραίο
κι υπηρετείς στα Ρέο,
για γαλονάκια και βαθμούς σε είχανε.
Σου φτιάχναν το μεράκι,
με το κομπιουτεράκι,
μα να χαζεύεις στο κενό σε βρήκανε.

Κι όλοι αποφανθήκανε, πως ετρελλάθης,
αφού δεν προσαρμόστηκες, καλά να πάθεις.

Ω εποχή ραγδαία,
απέβηκες μοιραία
και χάλασες τόσα παιδιά ευαίσθητα.
Αναρωτιέμαι ως πότε,
θέν' να με τρών' αι κόται,
γιατί στα πίτουρα βαθιά μπερδεύτηκα.

Μες στον πυρήνα σου θαρρώ, πως θα μπουκάρω,
το ζωικό μου τον παλμό να ξαναπάρω.

Οι μέρες αποφράδες,
με ξόρκισαν παπάδες
κι αμαρτωλό με βγάλανε και βλάσφημο.
Κι εγώ να καταπίνω,
Τιτανικός θα γίνω,
να σας βυθίσω στο στερνό μου χάσιμο.

Ό,τι ενθάδε κείμεθα ω ξειν αγγέλειν
κι απολολώτες είμεθα απ' την αγέλην.