Αντέχω

Πήρες τις νύχτες σου,
τις καληνύχτες σου,
χάθηκες μες στη βροχή.
Άφησες μία
φωτογραφία,
για να μιλάμε μαζί.
Ό,τι παράτησες,
είναι όπως τ' άφησες,
όλα είναι ίδια εδώ.
Όλα βουλιάζουνε,
όλα ρημάζουνε,
πάντα στον ίδιο σκοπό
κι εγώ ακόμα εδώ.

Γύρω μου πρόσωπα,
κρύα κι απρόσωπα
απελπισμένες σιωπές.
Χάρτινα άσματα,
ροκ αποσπάσματα,
απεγνωσμένες φωνές.
Βράδυα ανόητα,
πάντα αυτονόητα,
χάνονται μες στον καπνό,
όνειρα ήπια,
χρόνια ερρείπια,
πάντα στον ίδιο σκοπό
κι εγώ ακόμα εδώ.

Αντέχω ακόμα μάτια μου, αντέχω,
σ' εσένα ελπίζω μάτια μου, μόνο εσένα έχω.
Αντέχω ακόμα μάτια μου, αντέχω,
μόνο για σένα μάτια μου, μόνο για σένα αντέχω.

Έρωτες διάφοροι,
μόνοι κι αδιάφοροι
σέρνονται δίχως μιλιά.
Η εγκατάληψη
σε επανάληψη
μια ιστορία παλιά.
Όλα είναι γνώριμα,
ίδια κι ανώριμα
πότε θα φύγω από δω.
Όλα τελειώνουνε,
όλα παγώνουνε,
πάντα στον ίδιο σκοπό
κι εγώ ακόμα εδώ.

Αντέχω ακόμα μάτια μου, αντέχω,
σ' εσένα ελπίζω μάτια μου, μόνο εσένα έχω.
Αντέχω ακόμα μάτια μου, αντέχω,
μόνο για σένα μάτια μου, μόνο για σένα αντέχω.