Η σκοπιά

Θεσσαλονίκη δύο-τέσσερις σκοπιά
πίσω απ' του δήμου το παλιό μηχανουργείο
με την καρδιά να σεργιανάει στα παλιά
κι έχει ένα κρύο.

Όλα τα βρήκε το περίπολο καλά,
μα πέντε μήνες έχω γράμμα σου να πάρω,
φυσάει Βαρδάρης και δεν έμεινε καρδιά,
ούτε τσιγάρο.

Μόνο μια σκέψη με τρομάζει αληθινά,
που πιο πολύ κι από το θάνατο φοβάμαι,
μην κάνει έφοδο η ζωή μου ξαφνικά
κι εγώ κοιμάμαι.

Τέταρτο νούμερο στο μάτι του χιονιά,
το ξέρω, δε θα με νοιαστείς κι αυτό το βράδυ,
στα πέντε μέτρα θα με στήσεις στη γωνιά
και στο σημάδι.

Μόνο μια σκέψη με τρομάζει αληθινά,
που πιο πολύ κι από το θάνατο φοβάμαι,
μην κάνει έφοδο η ζωή μου ξαφνικά
κι εγώ κοιμάμαι.