Ένοχος χωρίς αιτία

Ήταν νομίζω βράδυ Κυριακής,
το ρολόι μου καρφώθηκε στις δύο,
η πόρτα άνοιξε, κατέβηκες εσύ
και μου είπες, δε θα φύγω.

Σ' ένα δωμάτιο που θύμιζε φρικιό
μιας παλιάς χρυσής δεκαετίας,
με την κιθάρα σου με παίζεις rock & roll
κι εγώ να ψάχνω, ποια να 'ναι η αιτία.

Ένοχος χωρίς αιτία,
μη σταματάς,
ένοχος χωρίς αιτία.

Μετά μου άρχισες τα πιο γλυκά φιλιά,
χωρίς να δώσεις μια δικαιολογία.
Όλα τα πράγματα που παίρνεις σοβαρά,
ξεκινάνε με αστεία.

Ένοχος χωρίς αιτία,
μη σταματάς,
ένοχος χωρίς αιτία.