Δυο φίλοι

Ήτανε δυο παλληκάρια, φίλοι αχώριστοι πιστοί,
έναν έρωτα στα ζάρια, παίξαν κι έχουν χωριστεί.
Σκότωσαν δυο παλληκάρια, μια φιλία ζηλευτή,
είχαν ήλιους και φεγγάρια και τα χάσανε, γιατί;

Στη χαρά, στη λύπη αντάμα, τη ζωή 'καναν γιορτή,
τώρα πια ούτε ένα γράμμα, σαν να πέθαναν, γιατί;
Σκότωσαν δυο παλληκάρια, μια φιλία ζηλευτή,
είχαν ήλιους και φεγγάρια και τα χάσανε, γιατί;