Ο γερο-αγρότης

Γερο-αγρότης είμαι
βασανίστηκα σ' αυτή τη γη,
στη γωνιά μου καθισμένος
μέτρησα τι μου 'δωσε η ζωή.

Έχω μια σύνταξη πείνας,
δύσκολα βγαίνει ο μήνας
κι ακριβό το γιατρικό,
μαύρα γεράματα που θα περάσω,
ώσπου στη γη μου να ησυχάσω,
παράπονο πικρό, παράπονο πικρό.

Μένω σε μια κόρη
και μου δίνει μια μπουκιά ψωμί,
φτωχειά κι εκείνη
περιμένει τέταρτο παιδί.

Έχω μια σύνταξη πείνας,
δύσκολα βγαίνει ο μήνας
κι ακριβό το γιατρικό,
μαύρα γεράματα που θα περάσω,
ώσπου στη γη μου να ησυχάσω,
παράπονο πικρό, παράπονο πικρό.