Βαρέθηκα τα χωρατά

Τη μεγαλύτερη σπατάλη την κάνεις όταν μου μιλάς
μ' αινίγματα και παραμύθια της συμφοράς.
Λόγια του ανέμου όλο σερβίρεις και μου πουλάς ιδανικά,
μα σαν ξεσπάσει η πρώτη μπόρα, κάνεις νερά.

Βαρέθηκα τα χωρατά,
ώρα γι' αυτά δεν έχω τώρα,
εγώ παλεύω στη φωτιά,
μέσα στην μπόρα.

Και την αλήθεια θα τη βρω,
στα χέρια μου και στην καρδιά μου,
έλα κι εσύ να ζεσταθείς
απ' τη φωτιά μου.

Στη μεγαλύτερη μιζέρια κλείνεις τα μάτια και τ' αφτιά,
στη μεγαλύτερή μου ανάγκη κάνεις φτερά.
Μοιάζεις μ' εκείνους τους πλασιέδες, που σεργιανούν στις γειτονιές
κι εγκυκλοπαίδειες παζαρεύουν ηλεκτρικές.

Βαρέθηκα τα χωρατά,
ώρα γι' αυτά δεν έχω τώρα,
εγώ παλεύω στη φωτιά,
μέσα στην μπόρα.

Και την αλήθεια θα τη βρω,
στα χέρια μου και στην καρδιά μου,
έλα κι εσύ να ζεσταθείς
απ' τη φωτιά μου, απ' τη φωτιά μου.