Δημόσιοι υπάλληλοι

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν
σαν στήλες δύο δύο μέσα στα γραφεία.
Ηλεκτρολόγοι θα 'ναι η πολιτεία
κι ο θάνατος που τους ανανεώνουν.

Κάθονται στις καρέκλες μουντζουρώνουν
αθώα, λευκά χαρτιά χωρίς αιτία,
συν την παρούση αλληλογραφία,
έχομεν την τιμή διαβεβαιώνουν.

Και μονάχα η τιμή τους απομένει,
όταν ανηφορίζουνε τους δρόμους,
το βράδυ στις οχτώ, το βράδυ στις οχτώ,
σαν κουρντισμένοι.

Παίρνουν κάστανα, σκέφτονται τους νόμους,
σκέφτονται το συνάλλαγμα τους ώμους
σηκώνοντας, οι υπάλληλοι,
οι καημένοι.