Ο κουμπάρος

Τώρα που έφυγες,
πόσο ξαλάφρωσα,
την πόρτα κάρφωσα,
μπας και γυρίσεις.

Ήσουνα άσχημη,
μάλλον κακάσχημη
κι όλο κρυβόμουνα,
μη με φιλήσεις.

Ήσουν σαν κόλεϊ
μ' αυτά τα ρόλεϊ,
με το κεφάλι σου
θα 'παιζα βόλλεϋ.

Εξεθεώθηκα,
που σε χρεώθηκα
μου είπες φτου,
ξελευθερώθηκα.

Πόσο γουστάρω, μα πόσο γουστάρω,
που μου την έκανες με τον κουμπάρο,
πόσο γουστάρω, μα πόσο γουστάρω.

Πως αηδίαζα,
όταν σ' εκθίαζα,
σαν μια ξαδέρφη μου
σε παρουσίαζα.

Σε σιχαινόμουνα,
είχες το χάλι σου,
έτσι που μύριζε 
η αμασχάλη σου.

Τα βράδυα έτρωγες
κι ονειρευόσουνε,
δε με λυπόσουνα,
που όλο ρευόσουνα.

Κι έτσι ναρκώθηκα
και σε φορώθηκα,
μα μου 'πες φτου,
ξελευθερώθηκα.

Πόσο γουστάρω, μα πόσο γουστάρω,
που μου την έκανες με τον κουμπάρο,
πόσο γουστάρω, μα πόσο γουστάρω.

Μόνο λυπήθηκα για τον κουμπάρο,
μήπως να πήγαινε μ' ένα φαντάρο.