12. Πηνελόπη

Μου λες κουράστηκες, δε θες να περιμένεις,
είκοσι χρόνια το ίδιο φόρεμα να υφαίνεις
κι εγώ που γύρισα τον κόσμο δίχως χάρτη,
άκου, τι έμαθα δεμένος στο κατάρτι

Όλους τους ξέμπαρκους τους τρώει το σαράκι
κι όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη.

Σ' εσένα πάντα θα γυρνώ κι αν δε σου φτάνει,
καράβι γίνε να γινώ εγώ λιμάνι,
να δούμε μάτια μου, στο τέλος ποιος θα αντέξει
και ποιος καλύτερα το ρόλο του θα παίξει.

Όλους τους ξέμπαρκους τους τρώει το σαράκι
κι όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη.

Κι όσα δεν έγιναν, μην τρέχεις να προλάβεις,
αφού δεν μπόρεσες ποτέ να καταλάβεις,
πως ήσουν πάντα απ' την αρχή μέχρι το τέλος
εσύ η ασπίδα μου, το τόξο και το βέλος.

Κι όλους τους ξέμπαρκους θα τρώει το σαράκι
κι όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη.

Και λες κουράστηκες, δε θες να περιμένεις,
είκοσι χρόνια το ίδιο φόρεμα να υφαίνεις.