11. Θρεττανελό

Κι εγώ αρχίζω το χορό Θρεττανελό, 
του Κύκλωπα κρατώ το βήμα ελεύθερο 
κι εσείς ακολουθάτε με,
ελάτε σκατουλάκια μου, 
μαζί μου επαναλάβατε.

Βελάζουμε σαν προβατάκια, 
σαν τράγοι αρωματισμένοι,
έξω οι φαλλοί βγαλμένοι, 
άιντε καλά θα φάμε.

Κι εμείς θ' ακολουθήσουμε, 
Θρεττανελό τον Κύκλωπα,
βελάζοντας χαρούμενα, 
στη φρικαλέα θέα σου.
Τραβάς μασώντας λάχανα
και στο τρελλό μεθύσι σου.

Κι έχοντάς μας από πίσω, 
μόλις σωρριαστείς στο στρώμα,
θα σου πεταχτεί το όμμα, 
μ' ένα καυτό παλούκι.

Θα γίνω η Κίρκη που έβραζε 
Θρεττανελό τα βότανα,
και τους συντρόφους έπειθε, 
να γίνουν γουρουνόπουλα.

Με κοπριές τους τάιζε
και ζύμωνε και έλεγε.

Αυτό το ρόλο εγώ διαλέγω
κι εσείς γρυλίζοντας κοντά μου,
ελάτε γουρουνόπουλά μου, 
πίσω από τη μαμά σας.

Αφού την Κίρκη διάλεξες 
Θρεττανελό, τη μάγισσα
κι εμείς τον Οδυσσέα, 
αντιγράφοντας σ' αδράχνουμε,
απ' τ' αχαμνά κρεμώντας σε, 
τελείως καλοπροαίρετα.

Σου τρίβουμε κοπριά στη μύτη, 
σου τρεμουλιάζει το πηγούνι,
και ξεφωνίζεις σα γουρούνι, 
πίσω από τη μαμά του.

Ελάτε και στο δούλεμα, 
ας μπει τελεία και παύλα,
έχετε άλλο έργο εσείς, 
εγώ πηγαίνω λάθρα.

Τσιμπώ απ' τον αφέντη μου 
λίγο ψωμί και κρέας,
έργο μας αναθέσανε, 
μασώντας συμμετέχω.