Πληγωμένος φεντά

Δίχως σπίτι και πατρίδα και κορμί όλο πληγές,
με το όπλο αγκαλιά μου πάνω στις βουνοπλαγιές.
Χάνω απόψε τη ζωή μου, μα κανείς να μη νοιαστεί,
ο αγώνας ως τη νίκη πρέπει να συνεχιστεί.

Ο αγέρας το κορμί μου στην κρεμάλα σαν κουνά,
θα σφυρίζει εκδικηθείτε, βάψτε μ' αίμα τα βουνά.
Κι απ' τ' Αρμενικά τα βόλια σαν θερίζονται οι εχθροί,
στα ουράνια θ' αγαλιάζει η πικρή μου η ψυχή.

Είμ' Αρμένης στρατιώτης, είμαι ο Πέτρος Σερεμτζιάν,
οι εχθροί γύρω-τριγύρω στην κρεμάλα με τραβάν.
Χάνω απόψε τη ζωή μου, μα κανείς να μη νοιαστεί,
ο αγώνας ως τη νίκη πρέπει να συνεχιστεί.