Εσύ μαζεύεις τη σοδειά

Εσύ πονάς για το ψωμί, με δάκρυ το ποτίζεις,
αυτή τη γη την αγάπας, μ' ιδρώτα τη ραντίζεις.
Σου λένε λόγια τρανταχτά, τον ουρανό σου τάζουν,
εσύ μαζεύεις τη σοδειά και άλλοι στην αρπάζουν.

Μπορείς κι εσύ αλλού να πας, μα δρασκελιά δεν κάνεις,
με το ζουρνά τα δειλινά πικρά τραγούδια πιάνεις.
Σου λένε λόγια τρανταχτά, τον ουρανό σου τάζουν,
εσύ μαζεύεις τη σοδειά και άλλοι στην αρπάζουν.

Μα θα 'ρθει κάποτε καιρός, αφέντης πια να γίνεις,
χωρίς καημούς και στεναγμούς το ούζο σου να πίνεις.
Σου λένε λόγια τρανταχτά, τον ουρανό σου τάζουν,
εσύ μαζεύεις τη σοδειά και άλλοι στην αρπάζουν.