7. Ο εχθρός λαός

Ήταν πατριώτη ένας λαός,
ένας μεγάλος τοπικός εχθρός.

Θέλανε να 'χουν όλοι το σπιτάκι τους,
καθημερινά το μεροκαματάκι τους,
να 'χουν ακόμα κι άμα θα κακογεράσουν,
μια συνταξούλα για να μην πεινάσουν.

Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός,
ήταν ετούτος ο παλιολαός.

Θέλανε να μην περπατούν στα τέσσερα,
να σκέφτονται και να μιλούν ελεύθερα.
Να κυβερνάει αυτός που θα 'χουνε διαλέξει,
κανένας πια να μην τους κοροϊδέψει.

Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός,
ήταν ετούτος ο παλιολαός.

Θέλαν το νόμο φίλο κι όχι φύλακα,
να μη φοβούνται πια το χωροφύλακα.
Την περηφάνεια τους κανείς να μην πληγώνει,
ούτε την πόρτα τους να ξεκλειδώνει.

Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός,
ήταν ετούτος ο παλιολαός.

Όνειρα χίλια μέσα στο κεφάλι τους,
τ' αποθηκεύανε στο προσκεφάλι τους,
χρόνια καλύτερα ελπίζανε να δούνε,
το σήμερα οι ληστές δεν εκτιμούνε.

Νιώθεις πατριώτη τι εχθρός,
ήταν ετούτος ο παλιολαός.