8. Αρνιέμαι

Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι,
οι άλλοι να βαστάνε τα σχοινιά.
Αρνιέμαι να με κάνουν ό,τι θένε,
αρνιέμαι να πνιγώ στην καταχνιά.

Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι,
να είσαι εσύ και να μην είμαι εγώ
που τη δική μου μοίρα διαφεντεύεις
με τη δική μου γη και το νερό.

Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι,
να βλέπω πια το δρόμο μου κλειστό.
Αρνιέμαι να 'χω σκέψη που σωπαίνει,
να περιμένει μάταια τον καιρό