5. Ντύθηκες Μακρυγιάννης τις αποκριές

Ντύθηκες Μακρυγιάννης τις αποκριές
κι άρχισες να μιλάς για ελευθερία,
σ' εμάς που ακόμα δεν εκλείσαν οι πληγές
και τρέχουν μια πηχτή θανάσιμη ιστορία.

Ήρωά μου, αίνιγμά μου
και στο τρόλλεϋ γείτονά μου,
ανθρωπάκο καθημερινέ.
Σ' έχω συνεταίρο,
για τα περαιτέρω,
ένοχε μαζί κι αθώε μου εαυτέ.

Έλεγες ήρθα να σας λύσω τα δεσμά
και μες στου Φλόκα είσαι δυο αιώνες,
καφέ να πίνεις και η λήθη να κερνά,
ποιος θ' ανταμείψει πια τους τόσους μας αγώνες.

Ήρωά μου, αίνιγμά μου
και στο τρόλλεϋ γείτονά μου,
ανθρωπάκο καθημερινέ.
Σ' έχω συνεταίρο,
για τα περαιτέρω,
ένοχε μαζί κι αθώε μου εαυτέ.

Λέοντας, χαμαιλέοντας και οδηγητής
κι όλοι ντυμένοι πάντα κάποιον άλλον.
Εγώ, εσείς κι αυτοί, στο τέλος της γιορτής,
θα μοιραστούμε της αλήθειας το ρεγάλο.

Ήρωά μου, αίνιγμά μου
και στα τρόλλεϋ γείτονά μου,
ανθρωπάκο καθημερινέ.
Σ' έχω συνεταίρο,
για τα περαιτέρω,
ένοχε μαζί κι αθώε μου εαυτέ.