8. Κι αν είμαι ροκ

Κι αν είμαι ροκ, μη με φοβάσαι,
έγινα κι όλας τριάντα χρονών,
νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι
Αναφρανήλ και Τριπτιζόλ.

Μη με φοβάσαι, μη με φοβάσαι,
νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι.
Μη με φοβάσαι μη με φοβάσαι
κι αν είμαι ροκ, να με θυμάσαι.

Μαύρο πουλί τσακισμένο σε τοίχους,
εγώ είμαι εσύ κι αν είμαι ροκ,
τρέμω τους ξένους, φοβάμαι τους φίλους,
καράβια δεμένα σ' έρημα ντοκ.
Κι αν είμαι ροκ.

Που λέτε φίλοι, εγώ το βρίσκω,
να 'ναι πολύ πολιτικό,
να 'μαι πουλί μαύρο σε τοίχους
κι όχι καράβι σ' έρημα ντοκ.

Μη με φοβάσαι, μη με φοβάσαι,
νύχτες αγρύπνιας να με θυμάσαι.
Μη με φοβάσαι, μη με φοβάσαι
κι αν είμαι ροκ, να με θυμάσαι.

Κι αν με ρημάξανε χίλια νυστέρια
μ' ένα φτερό τρελλό μοναδικό,
στου Βίκτωρ Χάρα πετάω τ' αστέρια,
μες στ' αεράκι, το εξωτικό.

Που λέτε φίλοι, εγώ το βρίσκω,
να 'ναι πολύ πολιτικό,
να 'μαι πουλί μαύρο σε τοίχους
κι όχι καράβι σ' έρημα ντοκ.

Που λέτε φίλοι.
Κι αν είμαι ροκ,
να 'μαι ροκ,
που λέτε φίλοι.

Που λέτε φίλοι, εγώ το βρίσκω,
να 'ναι πολύ πολιτικό,
να 'μαι πουλί μαύρο σε τοίχους
κι όχι καράβι σ' έρημα ντοκ.

Που λέτε φίλοι.
Κι αν είμαι ροκ.